Wybierz ustawienia regionalne:

Strony informacyjne

Aktualności

25 luty 2026

Współczesne budownictwo stalowe nakłada na wykonawców i projektantów surowe wymogi dotyczące bezpieczeństwa i certyfikacji materiałów. Jednym z newralgicznych standardów, z którym mierzysz się podczas realizacji konstrukcji nienośnych, jest norma EN 15048. Wybór odpowiednich zestawów śrubowych SB to nie tylko formalność prawna, ale przede wszystkim gwarancja, że całe połączenie zadziała dokładnie tak, jak przewidział to projektant. Poznaj specyfikację tych zestawów, abyś mógł bezbłędnie stosować je w swoich codziennych realizacjach.

Spis treści:

  1. Czym dokładnie są połączenia SB według normy EN 15048?
  2. Co wchodzi w skład certyfikowanego zestawu śrubowego?
  3. Znakowanie i dokumentacja – na co musisz zwrócić uwagę?
  4. Kiedy stosować zestawy SB, a kiedy HV?
  5. Montaż połączeń SB w praktyce konstrukcyjnej.

Czym dokładnie są połączenia SB według normy EN 15048?

Norma EN 15048 definiuje wymagania dla zestawów śrubowych do połączeń technologicznych, które nie są sprężane. Skrót „SB” pochodzi od angielskiego określenia Structural Bolting, co wprost wskazuje na ich przeznaczenie w konstrukcjach stalowych. Stosując te elementy, masz pewność, że śruba, nakrętka i podkładka zostały przebadane jako jeden system, a nie jako przypadkowo dobrane komponenty.

Głównym zadaniem połączenia śrubowe SB EN 15048 ISO 4014 4017 jest przenoszenie obciążeń ścinających i rozciągających w konstrukcjach, gdzie nie jest wymagane kontrolowane napięcie wstępne (sprężenie). Jest to standard europejski, który stał się obowiązkowy wraz z wprowadzeniem normy EN 1090 dla wykonawców konstrukcji stalowych.

Co wchodzi w skład certyfikowanego zestawu śrubowego?

Wielu monterów popełnia błąd, kompletując zestaw z elementów pochodzących od różnych producentów. W przypadku normy EN 15048 jest to niedopuszczalne. Zestaw SB to nierozerwalna całość, która musi zostać dostarczona w oryginalnym opakowaniu.

W typowym zestawie znajdziesz:

  • śrubę z łbem sześciokątnym (najczęściej zgodną z ISO 4014 lub ISO 4017),
  • dopasowaną nakrętkę o odpowiedniej klasie wytrzymałości,
  • opcjonalnie podkładki, jeśli przewiduje to specyfikacja techniczna,
  • wszystkie elementy muszą posiadać identyczną powłokę antykorozyjną (np. ocynk ogniowy lub galwaniczny).

Kupując taki zestaw, unikasz ryzyka niedopasowania tolerancji gwintów, co często zdarza się przy mieszaniu komponentów od różnych dostawców.

Znakowanie i dokumentacja – na co musisz zwrócić uwagę?

Jako osoba odpowiedzialna za odbiór techniczny, musisz potrafić zidentyfikować poprawny wyrób na budowie. Śruby SB mają bardzo charakterystyczne oznakowanie, które odróżnia je od zwykłych śrub przemysłowych.

Sprawdź, czy na łbie śruby znajdują się:

  • symbol „SB” (najważniejszy wyróżnik normy EN 15048),
  • oznaczenie klasy wytrzymałości (np. 8.8 lub 10.9),
  • znak identyfikacyjny producenta,
  • numer partii towaru, który musi być zgodny z dołączoną Deklaracją Właściwości Użytkowych (DoP).

Brak symbolu SB na łbie śruby w konstrukcji stalowej objętej normą EN 1090 może być podstawą do zakwestionowania całego połączenia przez inspektora nadzoru.

Kiedy stosować zestawy SB, a kiedy HV?

To jedno z najczęstszych pytań na placu budowy. Różnica jest zasadnicza i wynika z charakteru pracy połączenia.

Wybierz zestawy SB (EN 15048), gdy:

  • projekt zakłada połączenia zakładkowe lub doczołowe niesprężane,
  • łączysz elementy drugorzędne, takie jak płatwie dachowe, rygle ścienne, balustrady czy schody,
  • nie masz wymogu kontrolowanego dokręcania śrub kluczem dynamometrycznym do określonej siły sprężenia.

Z kolei zestawy HV (EN 14399) są zarezerwowane dla połączeń sprężanych, które muszą przenosić ogromne siły dynamiczne, np. w mostach czy wieżowcach. Stosowanie droższych zestawów HV tam, gdzie wystarczą SB, jest nieekonomiczne, natomiast zamiana HV na SB w miejscach wymagających sprężenia jest skrajnie niebezpieczna.

Montaż połączeń SB w praktyce konstrukcyjnej

Montaż tych zestawów jest prostszy niż w przypadku śrub sprężanych, ale nadal wymaga od Ciebie zachowania staranności. Śruby SB dokręca się do stanu określanego jako „tight fit”, czyli pełnego przylegania łączonych powierzchni.

Pamiętaj o tych zasadach:

  • nie używaj śrub, które są uszkodzone lub noszą ślady silnej korozji,
  • gwinty powinny być czyste i suche, chyba że instrukcja producenta stanowi inaczej,
  • po dokręceniu, co najmniej jeden pełny zwoju gwintu musi wystawać ponad nakrętkę,
  • używaj podkładek pod elementem obracanym (zazwyczaj pod nakrętką), aby nie uszkodzić powłoki ochronnej konstrukcji.

Zastosowanie połączeń SB według EN 15048 to Twoja polisa ubezpieczeniowa podczas realizacji konstrukcji stalowych. Dzięki nim eliminujesz ryzyko błędu przy doborze nakrętek do śrub i masz pewność, że cały zestaw spełnia rygorystyczne wymagania wytrzymałościowe. Pamiętaj, że w świetle obowiązujących przepisów (szczególnie normy EN 1090), stosowanie certyfikowanych zestawów SB jest standardem, którego przestrzeganie ułatwia odbiór inwestycji i gwarantuje spokój na lata eksploatacji konstrukcji.

Proszę czekać, trwa ładowanie....